Fotografie blijft voor mij een liefde. Maar eerlijk? Het is als ik goed terugkijk eigenlijk nooit alleen om het maken van alleen maar foto’s gegaan. Ik heb wel altijd geprobeerd te zien wat er achter de blik zit. Om zo ook een echt mooie uitstraling naarboven te krijgen.
Om te kijken wat iemand laat zien, maar ook wat iemand misschien nog niet durft te laten zien. Ik vind het fantastisch om degene voor mij écht te helpen, mooi vast te leggen en iedere keer weer met de intentie om mijn beste werk te maken. Mijn lat ligt hoog, haha.
Waarom dit verder gaat dan fotografie
Ik ben er de afgelopen jaren wel beter achter gekomen waarom ik dit zo goed kan. Het heeft waarschijnlijk te maken met mijn drang om ergens in te duiken. Fotografie vind ik interessant, dus ik duik daar diep in. Techniek, licht, efficiëntie, details, nabewerking, alles… ik wil het snappen én kunnen. Maar wat me misschien nog wel meer drijft is mensen écht zien. Niet alleen aan de buitenkant.
Tijdens mijn opleiding fotografie zei een klasgenoot ooit:
“Hey Tan, hoe krijg jij toch iedere keer weer zo makkelijk modellen mee?” “Waarom krijg jij net even meer uit dat model dan ik?”
Dat was toen al zo. En inmiddels, 13 jaar later, is dat alleen maar sterker geworden. Ik zie mensen.
En ik weet nu: dat wil ik méér gaan inzetten.
Lange tijd vond ik het lastig om dit van mezelf te erkennen.
Mijn klanten deden dat gelukkig wél. Ze vertelden me achteraf hoe zenuwachtig ze waren en hoe snel ik die spanning bij ze wegnam.
“Binnen twee minuten voelde ik me op m’n gemak. Bizar hoe je dat doet.”
Voor mij was dat gewoon normaal. Maar blijkbaar is dat niet zo vanzelfsprekend.
En dat maakt het iets waar ik dus wél iets mee mag. Moet zelfs.
Wellicht heb je al vaker gelezen dat ik tegenwoordig méér doe dan alleen fotografie. En ja, dat oogt soms wat chaotisch. Begrijp ik.
Maar het komt voort uit iets wat me drijft:
Wat mij écht boeit?
Mijzelf, maar ook anderen begrijpen
Voelen wat er onder de oppervlakte speelt
Helderheid en richting geven
Hoe dat is gekomen?
Jarenlang wist ik niet zo goed wie ik nu zelf was, ik waaide een beetje met alle winden mee en dacht dat dit normaal was. Échte diepgang vond ik lastig… Ik begreep ook niet zo goed hoe ik zelf werkte… Ik deed maar wat…
Maar toen ik eenmaal op mijn 36e de diagnose ADHD-C kreeg, vielen er nóg meer puzzelstukjes op hun plek. Ik leerde mezelf zien, accepteren, en beter benutten.
Daarom ben ik me de afgelopen jaren ook meer gaan verdiepen in:
DISC (gedragstypologie)
Drijfverenanalyse
Energieprofielen
Ik ben van nature bescheiden, vind het dus ook best lastig om hardop te zeggen: “Hier ben ik goed in.”
Maar inmiddels weet ik: dit is wél waar mijn kracht ligt.
Ik wil al die kennis, ervaring en intuïtie bundelen in iets nieuws.
Iets waarmee ik anderen nog gerichter kan helpen. Niet alleen met beeld, maar ook met inzichten.
Rondom thema’s als:
- Zelfinzicht
- Relaties
- Keuzes
- Zichtbaarheid
Geen coachtraject. Geen fotoshoot.
Wél: een verdiepend gesprek, een profiel, een spiegel en praktische inzichten.
Iets wat je écht verder helpt, en wat ik, met jouw toestemming, ook mag gebruiken als voorbeeld voor anderen.
📩 Stuur me een bericht, dan stuur ik je vrijblijvend de info.
Ik kijk ernaar uit om samen te ontdekken wat jij eigenlijk allang voelt, maar nu mag gaan begrijpen én gebruiken.
